Wiersze, poezja, ZagonBzu

graphics CC0 Widziałem te wyspy siedziałaś na łące śpiewałaś Złożony z porozrzucanych kości które same wyszły na brzeg Moja Agalope jestem twoim Trytonem gnaty moje są trudem wyzutym z odmętu oceanu Jak zapach jodu co myśli jak ryba przez skórę ze złotej łuski Manuskrypt w butelce z rozbitego statku od kropli miłości artefakt czerwonego inkaustu Między Skyllą a Charybdą na pograniczu życia i śmierci odczuwałem swój strach subsoniczny lęk zakotwiczony w kryzie kuszącego głosu W pałacach z piany wędrowałem do ciebie pokątnymi korytarzami obnażonego miłością oceanu — napisano: kwiecień 2015 r. autor: Tomasz Kucina

graphics CC0 życie to kammerspiel gabinet doktora Caligari w skrzyni kukła zamiast lunatyka z dowolnej perspektywy podmieniają ci świat krzywe kształty okien i drzwi sztuczna scenografia a człowiek z domalowanym cieniem egzaltuje ekspresją obrazy życia kapią sobie z pędzla Waltera Reimanna prosto na schody kuchenne Jessnera listonosz używa siekiery dziewczyna skacze z piętra przez okno pozbawione głębi ile jeszcze żelastwa i gdzie prowadzą te filmowe szyny gwałtów oraz obłędów na ludzkiej duszy baldwinowskie odbicie w lustrze w końcu wypala sobie w łeb oto zachodni realizm poetycki czasów jakże współczesnych autor: Tomasz Kucina