Posty

Wyświetlanie postów z luty, 2016

Astraja

Obraz
Tomasz Kucina
Astraja-

Zakwitłam w Tobie poeto …
byłeś mi kolcem nadziei
zamszowym haustem epokowej prawdy
Jak jasny minoryta
który piastuje ogród-tuliłeś gilzę płatka
Wyrosłam z krwi
owiana bielą całunu
mą matką Eos
ojcem bóg piorunów
Wypadłam z gniazda
z Twym miodem słów
obrosłam w baldachogrona
Ty wiesz przecież-
Nie jestem Szaloną różą
nucę w Naszym rozarium
jak koh-i-noor niedoświadczony skarb urody
Źyję wśród ludzi
w upodlonym Wieku Żelaza
Będę Twoją Astrają- boginką Sprawiedliwości
zejdę z Nieba
zamieszkam z Tobą na Ziemi
żadną Kobietą Interesu
Stanę się głosem zapachu
wiecznie pachnącą rozetą
z rozwianą koafiurą-
unerwioną flamą
Wiem przecież
Nazwałeś mnie Swoją Polską.
-- Animacja - Historia Polski

Inny

Obraz
Tomasz Kucina Inny-

nigdy nie byłem życzliwiej wolny 
pierścień Steina kontenans Dain Warisa który zapragnął utylitarnej socjologii - wiktu narodu i hołdu wodza Allangi sztuka zastrzeżona odseparowana od klasowego aplauzu i chciałem bardziej na styku własnej ambiwalencji z dygresji osobistej z mocy indagacji sztuki mojej synkretycznej której tak naprawdę nienawidzę ucieleśnionej na niby gdzie żaden postęp godny imperatyw nie zauroczył kacyka wioski Lord Jim na Patusanie nawet jedna serdeczna myśl zbyt ludzka samorodna uczona despotyczna w krainie Malajów mówiono do mnie na niby: 
masz czarną duszę jesteś jednym z nas będziesz naszym tuanem awanturniku i barbarzyńco!
a ja kocham tylko strategie emocje miejscowej ludności ślady jaguara i chciałem wieczniej i może patetyczniej żywiołem romantyzmu