Nikt

Tomasz Kucina
Nikt-
----------------------------
Wszystkie jaśniejsze punkty
poetyckiego przeznaczenia
ten przeciwciężar sacharyd, cukier
wycelowany na egoizm
bardziej samarytańska to litość
w przelocie
w przesadnie smacznej paszczy celów
wiktualnego społeczeństwa
przemija homo erectus
następny znużony człowiek
jak wata cukrowa zamienia się w ślinę
za to dozuje DNA
A obok stoi inny poeta-może
to też ja-bardziej gorzki
Głód prawdy przenika przez jego tkankę
napotyka na opór
bo każdy ma w sobie godne rudymenty
solidne podstawy czynienia dobra
i mocny kręgosłup moralny
Ale życie
to perfekcjonizm, nie składa się w litery
sumienne słowo bywa niewiarygodne
jak impregnowany kameleon
który nigdy nie zmieni koloru
Metafora sumuje dorywczo
to żargon wzmiankowy
dotykając istoty rzeczy
od razu migruje w iluzję
zagnieżdża się jak Dżin w butelce
lecz nie wychodzi z niej z życzeniem
Poeta
nie dostarcza marzeń
bo
marzyć nie może nikt.
-----------

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

(18+) Bramante w Mediolanie

Inny

Wyobrażenie Buffalo

Kenia

Wiedźmin

Transport

Dziewczyna z Gwatemali

Piotruś Pan

Słoneczniki Van Gogha