Duma

Tomasz Kucina
Duma-
-----
I tak to pieści
żałość gorycz
Litość
Nie litość jakby skoczyła z odmętu
z czeluści zgiełku, z humbuku
Z pasji człowieczeństwa 
po intelekcie kroczy Duma
Myśl jest bliska dalsza daleka
odrębna
uwłacza w nikczemności
na wdechu samoznieczulającym
Duma, która jest wyższym stanem
podstawą ludzkiej czaszki
różnej eklektycznej
mojej
tylko mojej- własnej-
niewłasnej
naduczynnej Waszej 
to rozpacz
bezruch, potencjalna dzikość
co żyje w kostkach surowej dyplomacji
oparta o patos
ludzkich automatów.
----

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

(18+) Bramante w Mediolanie

Inny

Wyobrażenie Buffalo

Kenia

Wiedźmin

Nikt

Transport

Dziewczyna z Gwatemali

Piotruś Pan

Słoneczniki Van Gogha