Numa

Tomasz Kucina
Numa
***
Nie czułem snu
pytałem mazateckich czarownic
latały zniewieściałe motyle
uznane papaloti
nad rzeką tęsknoty
pod kreską czarnej brwi
niemocy deszcz profano
rozmiękczał mą iluzję

Cisza wśród szarad
mój wigwam z ziemi motyli
przetrwał
stadium imago
Wilgotny klimat
i życie Robinsona
Jesteś jak Wiedźma— Curandera
wiosna ludów…
kategorycznych kolorów

Polubowny talizman
natura i zarys z Cziczimeków
Gdy słyszę szypot
Twoich indiańskich warg …
znów mówię
językiem Numa
----

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

(18+) Bramante w Mediolanie

Inny

Wyobrażenie Buffalo

Kenia

Wiedźmin

Nikt

Transport

Dziewczyna z Gwatemali

Piotruś Pan

Słoneczniki Van Gogha