Muzy Asgardu

Tomasz Kucina
Muzy Asgardu-


od autora:
mistyka jest genem statystycznej próbki, reprezentatywna dla całej populacji, choć każdy udaje, że nigdy jej nie spróbował osobiście.




są oczy co widzą to runy
zaklęcia w symfonii obrzędów magicznych
boga Heimdalla

spoczywają na kamieniu słowa
przywołują subtelną energię 
ze świata
Ducha i Kosmosu

emanując promieniem kształtów
lewitując w hiperboli prawdy
ponad wymiarem czasu
błądzą 

są uszy czułe jak rym
co pławią się Pieśnią Rigspula
jak Edda poetycka 
sięgają kolein Gwiazd

i słowa co prowadzą wprost 
na Zieloną Równinę 
Idawali

zbaczając świadomie z tej drogi 
nie trafisz do Raju 
Wyklętych Wojowników

słowo to Drzewo Świata
trzeba go strzec nieustannie
jak Tęczowego Mostu
prowadzącego wprost do Asgardu

wrażenie poezji
która słyszy jak rośnie trawa
i runo na owczym ciele

a w oddali usłyszysz szum Morza
w oddechu boga Agira
cielesny rezonans akustyczny
w zderzeniach
Fal Kosmosu

ktoś gdzieś zadmie
jako Mimir który spijał miód poezji
zakosztował w Źródle Mądrości
stylowego derywatu

pożegnasz się z własnym okiem
będziesz jak Książę Odyn
co je oddał na tacy
w przypływie 
poetyckiego zauroczenia

wyrzeźbisz Świat 
z Lodowego Giganta nieczułości
którego nazwano Ymirem 

mistycznie
zakracze Kruk - zawyje Wilk - zabłyśnie Włócznia
w Dziewięciu Światach Analfabetów.

--


Komentarze

Popularne posty z tego bloga

(18+) Bramante w Mediolanie

Inny

Wyobrażenie Buffalo

Kenia

Wiedźmin

Nikt

Transport

Piotruś Pan

Dziewczyna z Gwatemali

Słoneczniki Van Gogha