Laurea

Tomasz Kucina
Laurea-
——————————
Błękit tej „wody”: jasny , przejrzysty , jałowy
Źródło czystości , w tęczowej strunie rasowej
Sielskość upaja , wonią nektarów traw rześkich
Zielone drzewo laurowe , w falach niebieskich

-- 

Laurowe drzewo – niebiański symbol dla sławy
Utonąć w poezji – walczyć o dziejów naprawę
Być jak egida , dla czasów Zeusa opatrzność
Jak słońce wschodzące na światy : Stanąć na baczność

--
Cóż , że młodości zrywy , szarpią flagę na wietrze
Ta młodość porywa , stare kominy w powietrze
Więc gdy i ciebie porwie , poezji bystry wir zasadny
Wyciągniesz sławę , złowioną na nić Ariadny
—————

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

(18+) Bramante w Mediolanie

Inny

Wyobrażenie Buffalo

Kenia

Wiedźmin

Nikt

Transport

Piotruś Pan

Dziewczyna z Gwatemali

Słoneczniki Van Gogha